LATONA

Depresja tego typu nie jest już tematem tabu, coraz częściej i głośniej się o niej rozmawia. Jednak mówi się o niej jak o chorobie cywilizacyjnej. Co jest dość najfortunniejszym określeniem.

Ciąża jak i sam moment przyjścia na świat dziecka jest przełomem w życiu rodziny, przede wszystkim kobietym pod każdym względem. Depresja okołoporodowa przejawia się brakiem zainteresowania dzieckiem, brakiem uczucia do rozwijającego się w brzuchu maluszka. Łączy się z poczuciem pustki i winy. Kobieta nie rozumie swojej reakcji, stara się na siłę wywołać w sobie pozytywne uczucia. Pojawiają się kłopoty ze snem, trudności z rozpoczęciem jakiegoś działania, zaburzenia łaknienia.

Dawniej depresję okołoporodową nazywano smutkiem, czy po prostu melancholią. Dopiero w XX wieku odkryto przyczyny tego typu depresji. Depresję okołoporodową wywołują hormony. Tak zwany baby blues dotyka około osiemdziesiąt procent kobiet, którym w czasie ciąży towarzyszy płaczliwość, przygnębienie. Zazwyczaj mija samoistnie po kilku dniach, jednak u niektórych kobiet przemienia się w długotrwałą depresję. Depresja okołoporodowa to wybuchy lęków i poczucia winy, tak należało ją określić w dużym skrócie.

Silna depresja okołoporodowa wymaga hospitalizacji, bo może skończyć się samobójstwem czy nawet dzieciobójstwem.