Vademecum dla Pań

wana w głęboko katolickiej rodzinie powstańców z 1831 roku — nawet pani przedtem nie słyszała. W trosce o na sycenie pamiętnika realiami, które czytelnicy zawsze wi tają bardzo życzliwie, jeśli tylko dysponuje pani odpo wiednimi źródłami, dobrze jest ze dwie, trzy takie prak tyki z absolutnym obrzydzeniem jak najdokładniej, szczegółowo opisać. Tak przygotowana, dosłownie na zajutrz po jego śmierci, zanim inne wdowy po pisarzu zdążą się opamiętać, rusza pani do walki, publikując możliwie jak najczęściej jak najintymniejsze jego listy, utwory, zapiski i szkice z pośmiertnej teki, odpowiednio przez panią wzbogacone. Następnie, najdalej po ty godniu, oddaje pani do druku swój pamiętnik i spokojnie czeka, w poczuciu spełnionego obowiązku, na atak po zostałych wdów po artyście, które, nieutulone w żalu i w trosce o niebezczeszczenie świętej i wielkiej pamięci zmarłego, nie mogą w żadnym wypadku dopuścić do tego typu — jak zgodnie stwierdzają — bezczelnych fałszerstw. Na ataki te nie odpowiada pani ani natychmiast, ani potem. Jeśli się tak szczęśliwie złoży, że na¬pady na panią przeciągną się aż do momentu ukazania się pani pamiętnika, może pani być pewna jego powodzenia.