Vademecum dla Pań

Przez cały najdłuższy i najbardziej nawet obiecujący wieczór spędzony poza domem pan zastanawia się, co opowie pani, kiedy spóźniony wróci do domu. Pan wie, że dla pani nie jest żadną okolicznością ła-godzącą fakt, iż co prawda w grę wchodziła inna pani, ale niestety brak odpowiedniego lokalu lub też — zdarzający się przecież — sprzeciw innej pani nie pozwoliły jemu w sposób, którego pani jest więcej niż pewna, za kończyć wieczoru. Szepcząc innej pani, że ma cudowne piersi, zastanawia się pan, czy winą za spóźnienie obciążyć rewidenta z centrali, czy też którąś z organizacji spo łecznych. Wznosząc głośno toast za wspólną delegację, służbową —■ chociażby tylko na trzy dni! — po cichu myśli pan, czy to kolejne spóźnienie do domu zakończy się tak samo jak ostatnio, czy też może jeszcze gorzej. Faktów tych pani nie ma prawa w żadnym wypadku ani bagatelizować, ani też lekceważyć. Uniki w rodzaju ucieczki do mamy, ponieważ do 11 w nocy pan nie wrócił do domu, zamknięcie się na klucz w swoim pokoju pod hasłem „niech robi, co chce, ja śpię i nic mnie to nie obchodzi" lub też rewanż z innym panem, nawet od tej pani, której piersi właśnie podziwiał pani pan, mogą jedynie wywołać u pana uczucie niedosytu lub też — co gorsza — wzbudzić w nim straszne podejrzenie, że stał się pani obojętny. Bez względu na to, czy chodzi o spóźnienie paro-godzinne, czy też parodniowe, pan oczekuje, najlepiej już na progu swojego mieszkania, zestawu pytań, o których myślał intensywnie przez cały czas nieobecności w domu i na które przygotował się najlepiej, jak tylko potrafił. Ponieważ na ogół panowie skarżą się, że panie zadając pytania nie są oryginalne i powtarzają się, a nie