Vademecum dla Pań

Utrzymywanie z panem stosunków nacechowanych głębszą przyjaźnią, wzajemnym zrozumieniem, poszanowaniem interesów oraz pełną zgodnością w ocenie podstawowych — interesujących obie strony — faktów wy-maga od pani zabawy w dyplomację. Nie odczytując przemówień powitalnych i pożegnalnych z kartki, nie szyfrując raportów w sprawie cudzego męża, które przesyła pani bliskiej sobie kobiecie, nie opuszczając w każ-dym wypadku — po zerwaniu stosunków — zaprzyjaźnionego mieszkania itp., musi pani jednak przestrzegać reguł dyplomatycznych, jeśli nie chce się pani narazić na izolację i — w konsekwencji — osamotnienie. Mając to na uwadze przedstawiamy poniżej — do wykorzystania — kilka podstawowych tekstów, jakie na co dzień winny ożywiać stosunki między panią i panem. 1. Tekst z zapytaniem na temat aktualnych stosunków łączących umawiające się strony: „Przesyłając ci ciepłe kalesony, o które prosiłeś mnie w ostatnim liście, chciałabym się dowiedzieć, kto to jest ta pani, którą najpierw widziano z tobą w nocnym lokalu, szalenie rozbawioną, a następnego dnia, jak wychodziła z twojego pokoju w pensjonacie. Ponieważ — jak rozumiesz — sprawa ta nie jest dla mnie bez znaczenia, byłabym ci szalenie wdzięczna za możliwie rychłą odpowiedź". 2. Tekst pożegnania partnera wyjeżdżającego służbowo za granicę: „Ja wiem, że tam jest strasznie drogo (lub: nic nie można dostać — wersję wybieramy w zależności od tego, dokąd ukochany jedzie), a ty jeszcze na dodatek masz bardzo skromne diety, ale gdyby tak przypadkiem parę groszy ci zostało, to kup mi jakąś parę bucików, tylko jeśli już, to jedynie w kolorze beżowym i na skórze, a nie na żadnym plastyku czy mikrogumie, bo ja tego nie mogę nosić, jakiś sweterek, tylko koniecznie z długimi rękawami i szerokim wykładanym kołnierzem, w kolorze zielonym, i jakiś materialik, ale tylko na sukienkę wieczorową, więc nie wełniany, w kolorze brązowym — i jeszcze sam zobaczysz, co, w zależności od tego, ile pieniędzy ci zostanie po kupieniu tych paru drobiazgów". 3. Tekst powitania partnera wracającego z podróży służ bowej za granicę: „Inni, kiedy wyjeżdżają, dostają akurat tyle samo dewiz co ty, i co przywożą swoim żonom? (Trzy do czte-rech przykładów «innych» i tego, co przywożą.) Ośmie-szyłabym przede wszystkim ciebie, gdybym to włożyła. I co? Jak zaniosę do komisu, to nie będą nawet chcieli rozmawiać ze mną, a co dopiero kupić. Czy ty kiedykol-wiek byłeś w komisie i widziałeś, czym oni tam han-dlują? Proszę bardzo: przejdź się. Będzie to dla ciebie bardzo pouczające! A skąd oni to mają — jak myślisz? Oczywiście przywożą to paniom ich mężowie, ale oni