Jak zaspokajać brak silniejszych podniet życiowych?
Odczuwając brak silniejszych podniet życiowych, stara się je pani stworzyć we własnym zakresie. I tak na przykład, jeśli brak silniejszych podniet życiowych odczuje pani wieczorem, już leżąc w łóżku, najlepiej, gdy uświadomi sobie pani nagle, że w kuchni na pewno nie jest zamknięty gaz. Wstaje więc pani z łóżka i sprawdza. Jeśli pani podejrzenie się potwierdzi, gaz pani zamyka. Jeśli nie, to nie daje pani lekkomyślnie za wygraną i nie kładzie się spokojnie do łóżka, gdzie w dalszym ciągu na pewno nie będzie pani mogła zasnąć, tylko stwierdza pani z całą pewnością, że gaz, chociaż kurek jest zamknięty, jednak czuć. Przekonanie to pozwala pani wysnuć aż dwa kolejne podejrzenia: albo gaz ulatnia się z zamkniętego kurka, albo skądinąd, nie wiadomo skąd. Jeśli po przytknięciu do zamkniętego kurka zapalonej zapałki okaże się, że gaz ulatniał się jednak stamtąd, może pani uznać, iż pani potrzeba silniejszych wrażeń została zaspokojona. Jeśli natomiast przytknięcie do kurka zapałki nie daje spodziewanego efektu, rusza pani — z płonącą świecą w ręku — tropem przewodów gazowych. Jeżeli ponadto tak się szczęśliwie składa, że dysponuje pani nie tylko kuchenką gazową, ale jeszcze i piecykiem łazienkowym oraz piecykiem do ogrzewania mieszkania, szansa rychłego zaspokojenia pani potrzeby silniejszych wrażeń ogromnie wzrasta.
Jeśli brak silniejszych podniet życiowych odczuje pani na przykład na spacerze w parku, najlepiej, gdy uświadomi sobie pani nagle, że zapomniała pani wyłączyć żelazko. (Fakt, że ostatni raz używała pani żelazka przed kilkunastoma dniami, jest absolutnie bez znaczenia, ponieważ w swoim wieku ma pani pełne prawo o tym zapomnieć!) Nawet gdy dysponuje pani niewielką wyobraźnią, wizje przedmiotów, jakie już muszą płonąć, znakomicie wypełnią pani drogę powrotną z parku do domu, dając poczucie absolutnego zaspokojenia potrzeby silnych podniet.
Innym razem, pod wpływem zbyt pikantnych potraw zjedzonych u przyjaciółki, wywołuje pani w pamięci fakt, kiedy to po spożyciu zupełnie innych potraw, już bardzo wiele lat temu, dostała pani tak silnej niestraw-ności żołądkowej, że ledwo panią odratowano. Przypomniawszy sobie to wydarzenie, natychmiast zaczyna pani szukać w torebce stosownych pastylek, które przed wyjściem z domu specjalnie położyła pani na widocznym miejscu, aby o nich nie zapomnieć. Po półgodzinnym poszukiwaniu okazuje się jednak, że mimo wszystko pastylek tych pani ze sobą nie zabrała. Możliwość ciężkiego zatrucia, gwałtownie wzrastająca w miarę ponawianych poszukiwań uwieńczonych kompletnym niepo-wodzeniem, w pełni wynagradza pani dojmujący brak silnych podniet życiowych.
Do innych środków, przy których pomocy może pani znakomicie zaspokoić swą potrzebę mocnych wrażeń, zalicza pani:
A Dzwonek do drzwi, który na pewno pani słyszała, mimo że ■— jak się okazało — nikogo za drzwiami nie ma. (Uwaga: jeśli silną emocję chce pani przedłużyć, nie stwierdza pani od razu, a nawet w ogóle nie stwierdza pani, czy jest ktoś za drzwiami, czy też nie ma. Może się bowiem okazać, że jest — i co pani wtedy zrobi?)
A Dziwne chrobotanie, świadczące niewątpliwie, że